Πόσα είναι τα «χαρτιά» που κρατά το Ιράν
Καθώς η γεωπολιτική ένταση γύρω από τα Στενά του Hormuz κλιμακώνεται, ένα κρίσιμο ερώτημα κυριαρχεί: διαθέτει τελικά το Ιράν όλα τα πλεονεκτήματα στο ενεργειακό και στρατηγικό αυτό παίγνιο;
Όπως συνέβη προηγουμένως με τη Ρωσία, έτσι και το Ιράν φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι η απειλή μιας πετρελαϊκής κρίσης χάνει την ισχύ της από τη στιγμή που η κρίση ξεσπά.
Στο μεταξύ, δημοσιεύματα που θέλουν την Κίνα να σχεδιάζει μυστικές αποστολές όπλων προς το Ιράν έχουν εντείνει τις ανησυχίες.
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump υποστηρίζει ότι έχει εξασφαλίσει δέσμευση από τον Κινέζο ομόλογό του Xi Jinping να μην εξοπλίσει τον αντίπαλο της Ουάσιγκτον σε καιρό πολέμου.
Παράλληλα, Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν συνεχίζουν μια εύθραυστη κατάπαυση του πυρός, συνοδευόμενη από εξίσου υποτονικές διαπραγματεύσεις.
Και οι δύο πλευρές ποντάρουν στον χρόνο, θεωρώντας ότι η οικονομική πίεση θα κάμψει τη βούληση του αντιπάλου.
Το «παιχνίδι των χαρτιών» και τα όριά του
Ωστόσο, ο Donald Trump δεν διαθέτει τα μέσα πίεσης που ανέμενε για να επιβάλει τους όρους του, είτε πρόκειται για τον τερματισμό του πολέμου είτε για το άνοιγμα των Στενών του Hormuz και τη λήξη του ναυτικού αποκλεισμού.
Από την άλλη πλευρά, ούτε η Τεχεράνη έχει τον απόλυτο έλεγχο.
Στη διεθνή πολιτική, το να «κρατάς χαρτιά» δεν αρκεί — πρέπει και να τα παίξεις σωστά.
Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται η παγίδα.
Ενέργεια: Όπλο ή μπούμερανγκ;
Σε αντίθεση με το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο είναι πιο ευέλικτο ως προς τη διανομή του στις διεθνείς αγορές.
Ωστόσο, το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα αυτή τη στιγμή απλώς «αντέχει» την απώλεια ροών μέσω των Στενών του Hormuz — δεν έχει ακόμη προσαρμοστεί πλήρως.
Αν οι μηχανισμοί διαχείρισης —όπως τα στρατηγικά αποθέματα και τα αποθέματα διυλιστηρίων— εξαντληθούν, οι συνέπειες θα είναι δραματικές: εκτόξευση των τιμών, ελλείψεις σε καύσιμα και σοβαρές επιπτώσεις στη βιομηχανία, από τα πλαστικά έως τους ημιαγωγούς.
Η ηγεσία του Ιράν φαίνεται να πιστεύει ότι ο φόβος αυτών των εξελίξεων θα αναγκάσει τον Donald Trump σε υποχωρήσεις.
Όμως, αν προκαλέσει μια πλήρη ενεργειακή κρίση, κινδυνεύει να χάσει το βασικό της διαπραγματευτικό όπλο.
Ένα ρίσκο με τεράστιο κόστος
Ένα παρατεταμένο σοκ στην αγορά πετρελαίου θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφικό για την Τεχεράνη.
Αντί να οδηγήσει σε συμβιβασμό, ενδέχεται να σκληρύνει τη στάση των ΗΠΑ και να ενισχύσει τη βούληση για στρατιωτική επικράτηση.
Σε αντίθεση με την Ευρώπη, οι Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν υπό ενιαία πολιτική ηγεσία και διαθέτουν σαφώς ισχυρότερες στρατιωτικές δυνατότητες.
Επιπλέον, η αμερικανική κοινή γνώμη θα μπορούσε να μετατοπιστεί υπέρ μιας πιο επιθετικής στάσης, εφόσον η κρίση ενταθεί.
Το ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Hormuz αποτελεί πράγματι ένα ισχυρό «χαρτί» για το Ιράν — όχι όμως μια κίνηση «ματ».
Η πραγματικότητα είναι ότι καμία πλευρά δεν μπορεί να επιτύχει πλήρως τους στόχους της χωρίς συμβιβασμούς.
Ωστόσο, το Ιράν διατρέχει ιδιαίτερα υψηλό ρίσκο: αν δεν καταλήξει σε συμφωνία με την Ουάσιγκτον πριν προκαλέσει βαθιά και διαρκή ζημιά στην παγκόσμια οικονομία, οι συνέπειες ενδέχεται να είναι δυσανάλογα σοβαρές για το ίδιο.
www.bankingnews.gr
Όπως συνέβη προηγουμένως με τη Ρωσία, έτσι και το Ιράν φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι η απειλή μιας πετρελαϊκής κρίσης χάνει την ισχύ της από τη στιγμή που η κρίση ξεσπά.
Στο μεταξύ, δημοσιεύματα που θέλουν την Κίνα να σχεδιάζει μυστικές αποστολές όπλων προς το Ιράν έχουν εντείνει τις ανησυχίες.
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump υποστηρίζει ότι έχει εξασφαλίσει δέσμευση από τον Κινέζο ομόλογό του Xi Jinping να μην εξοπλίσει τον αντίπαλο της Ουάσιγκτον σε καιρό πολέμου.
Παράλληλα, Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν συνεχίζουν μια εύθραυστη κατάπαυση του πυρός, συνοδευόμενη από εξίσου υποτονικές διαπραγματεύσεις.
Και οι δύο πλευρές ποντάρουν στον χρόνο, θεωρώντας ότι η οικονομική πίεση θα κάμψει τη βούληση του αντιπάλου.
Το «παιχνίδι των χαρτιών» και τα όριά του
Ωστόσο, ο Donald Trump δεν διαθέτει τα μέσα πίεσης που ανέμενε για να επιβάλει τους όρους του, είτε πρόκειται για τον τερματισμό του πολέμου είτε για το άνοιγμα των Στενών του Hormuz και τη λήξη του ναυτικού αποκλεισμού.
Από την άλλη πλευρά, ούτε η Τεχεράνη έχει τον απόλυτο έλεγχο.
Στη διεθνή πολιτική, το να «κρατάς χαρτιά» δεν αρκεί — πρέπει και να τα παίξεις σωστά.
Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται η παγίδα.
Ενέργεια: Όπλο ή μπούμερανγκ;
Σε αντίθεση με το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο είναι πιο ευέλικτο ως προς τη διανομή του στις διεθνείς αγορές.
Ωστόσο, το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα αυτή τη στιγμή απλώς «αντέχει» την απώλεια ροών μέσω των Στενών του Hormuz — δεν έχει ακόμη προσαρμοστεί πλήρως.
Αν οι μηχανισμοί διαχείρισης —όπως τα στρατηγικά αποθέματα και τα αποθέματα διυλιστηρίων— εξαντληθούν, οι συνέπειες θα είναι δραματικές: εκτόξευση των τιμών, ελλείψεις σε καύσιμα και σοβαρές επιπτώσεις στη βιομηχανία, από τα πλαστικά έως τους ημιαγωγούς.
Η ηγεσία του Ιράν φαίνεται να πιστεύει ότι ο φόβος αυτών των εξελίξεων θα αναγκάσει τον Donald Trump σε υποχωρήσεις.
Όμως, αν προκαλέσει μια πλήρη ενεργειακή κρίση, κινδυνεύει να χάσει το βασικό της διαπραγματευτικό όπλο.
Ένα ρίσκο με τεράστιο κόστος
Ένα παρατεταμένο σοκ στην αγορά πετρελαίου θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφικό για την Τεχεράνη.
Αντί να οδηγήσει σε συμβιβασμό, ενδέχεται να σκληρύνει τη στάση των ΗΠΑ και να ενισχύσει τη βούληση για στρατιωτική επικράτηση.
Σε αντίθεση με την Ευρώπη, οι Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν υπό ενιαία πολιτική ηγεσία και διαθέτουν σαφώς ισχυρότερες στρατιωτικές δυνατότητες.
Επιπλέον, η αμερικανική κοινή γνώμη θα μπορούσε να μετατοπιστεί υπέρ μιας πιο επιθετικής στάσης, εφόσον η κρίση ενταθεί.
Το ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Hormuz αποτελεί πράγματι ένα ισχυρό «χαρτί» για το Ιράν — όχι όμως μια κίνηση «ματ».
Η πραγματικότητα είναι ότι καμία πλευρά δεν μπορεί να επιτύχει πλήρως τους στόχους της χωρίς συμβιβασμούς.
Ωστόσο, το Ιράν διατρέχει ιδιαίτερα υψηλό ρίσκο: αν δεν καταλήξει σε συμφωνία με την Ουάσιγκτον πριν προκαλέσει βαθιά και διαρκή ζημιά στην παγκόσμια οικονομία, οι συνέπειες ενδέχεται να είναι δυσανάλογα σοβαρές για το ίδιο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών